Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ

Διασχίζοντας με τη βάρκα το ποτάμι 
βρήκαν την όχθη της γαλήνης και του ονείρου!
Ψηλά δέντρα και ηλιόλουστα λιβάδια 
όπου κρατούσε η φύση αιώνια μυστικά.

Ένας πλούτος άγνωστος για τους πιο πολλούς
ξεχείλιζε από την ομορφιά του θέρους
αλλά και της κάθε εποχής∙ από το φθινόπωρο
μέχρι και την άνοιξη, για να παραδοθούν
στις αμέτρητες ευωδιές των λουλουδιών.

Ένα τοπίο που ξεπερνούσε κάθε φαντασία…

Αν και δεν ήταν προορισμός τους
τον κράτησαν στη μνήμη τους με αγάπη
και στην καρδιά τους σαν κρυμμένο θησαυρό.

NIKOS DELIGIANNIS-ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

THE TREASURE

Crossing the river with the boat
they found the shore of peace and dream!
High trees and sunny meadows
where nature kept eternal secrets.

A wealth unknown to most
was overflowing with the beauty of the summer
but also of every season; from autumn
until spring, to be delivered
to the countless fragrances of the flowers.

A landscape that surpassed every imagination ...

Although it was not their destination
kept him in their memory with love
and in their heart as a hidden treasure.

Trésor

Traverser la rivière avec le bateau
ils ont trouvé le rivage de la paix et rêvent!
Hauts arbres et prés ensoleillés
où la nature a gardé des secrets éternels.

Une richesse inconnue de la plupart
débordait de la beauté de l'été
mais aussi de chaque saison, de l'automne
jusqu'au printemps, à livrer
aux innombrables parfums des fleurs.

Un paysage qui a dépassé toute imagination

Bien que ce ne soit pas leur destination
gardé dans leur mémoire avec amour
et dans leur coeur comme un trésor caché.

ΠΕΡΙΦΟΡΑ

Στις κατοικίες των ανθρώπων

συγκατοικούν η ζωή κι ο θάνατος

Η χαρά κι η θλίψη

Ένα βελούδινο χαμόγελο

κι ένας ανείπωτος σπαραγμός

Στα θεμέλια τους μεταφέρει ο χρόνος

την πυρωμένη άμμο και τη στάχτη του.

Πάνω τους περιφέρονται

σώματα ενδεδυμένα

Άλλα γυμνά

Στοιχισμένα περιφερειακά στο σύμπαν.

Στις κατοικίες των ανθρώπων

αιωρούνται

σημάδια προσμονής

πόθοι ανεκπλήρωτοι.

ΤΟΠΙΟ ΨΥΧΗΣ

Μέσα στο σώμα της μοναξιάς

Βρίσκεται ο αδιόρατος πέλεκυς της θλίψης

Η βροχή ακονίζει τη λεπίδα του

Ο άνεμος αναθαρρεύει πάνω του τις μνήμες

Η απειλητική του όψη παραμονεύει

σε κάθε στιγμή

Κάθε ημέρα

Η αύρα του μηδενίζει το χρόνο

Καραδοκεί στους κτύπους της καρδιάς

Εκτινάσσει μακράν του τα απομεινάρια

της χαράς

Ζωοποιός πηγή του

Το θολό και συννεφιασμένο τοπίο της ψυχής

Για να επιφέρει ένα ακόμα χτύπημα…

ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

Από το βιβλίο "Μυστικά Θεμέλια" Εκδ. Πνοές λόγου και τέχνης

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ

Όλα όσα ομολογεί το σώμα

είναι επικίνδυνα περάσματα

με προορισμό την ηδονή ή τη μοναξιά.

Όλα όσα ομολογούν τα μάτια

είναι μια γέφυρα που ενώνει

την αλήθεια με το ψέμα.

Κι έρχεται η ζωή να διεκδικήσει

το αδαμάντινο διάδημά της

Ο έρωτας να ανασύρει

όλα όσα κρύβονται κάτω από τη γη

κι αυτά που χάνονται στο βάθος

των αστεριών,

αφήνοντας πληγές εγχάρακτες

πάνω στα σώματα…

Νίκος Δεληγιάννης

ΜΥΣΤΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ

Εκδόσεις Πνοές λόγου & τέχνης Σειρά Επύλλιον

Η ποίηση είναι μια μαγική εκτόξευση γι' αυτόν που γράφει αλλά και για εκείνον που τη διαβάζει. Ένα ταξίδι σε άγνωστα μονοπάτια του νου και της καρδιάς! Από το βιβλίο μου "Άγγελος Πολιορκητής" εκδ. Ίδμων

Μαγική εκτόξευση

Ανοίγεις τη σάρκα ενός ποιήματος

να βρεις σημάδια της ψυχής,

τα όμορφα και τα άσχημα,

τα καλά και τα κακά,

όλα όσα ευαρεστούν ή ταλανίζουν τους ανθρώπους.

Η σάρκα αυτή ευωδιάζει

Σε μεθά η εκτόξευση

μιας μυρωμένης αίσθησης,

φλέγεσαι στην πυρακτωμένη θέα της.

Όσα σημάδια είναι ορατά

τα κλείνεις στο λαβύρινθο της μνήμης σου.

Όσα δε φαίνονται

σε πλημμυρίζουν δέος και μυστήριο.

Στην άκρη μιας θάλασσας

που γέννησε ένας ωκεανός χιλιετηρίδων,

ακραίας κατάνυξης κι ερωτισμού.

Τη σάρκα αυτή την έχει ποτίσει

η βροχή της ευθυμίας,

ο άκρατος οίνος

που ευφραίνει τις καρδιές των ερωτευμένων,

το θολό νερό της λίμνης των χωρισμών,

η προδοσία ενός έναστρου ουρανού,

η ευθεία και οι καμπύλες των αδιόρατων πόθων.

Ένας κόσμος με μεγάλη έκταση

που κινείται αδιάκοπα κάτω απ’ αυτόν,

ένα ποτάμι φωτιάς που δεν ρέει προς μία κατεύθυνση,

αλλά τέμνει σε κάθε στροφή του

το δρόμο της ανθρωπότητας.

Η σάρκα αυτή δε λαβώνεται,

καθώς έχει μαγικά περάσματα και μονοπάτια

να μπήξεις του πόνου το μαχαίρι

κι η μορφή της έχει λαξευτεί 

με τους πανάγιους οικτιρμούς των αθανάτων.

Όλο το μεγαλείο
πίσω από τις σκιές των φύλλων,
στον καθρέφτη του τοίχου.
Εκεί η νυκτερινή βροχή
αποπλανεί τα μάτια,
σχίζει στα βλέφαρα
ένα βαθύ ποτάμι.

                  *

Έρπει στα βουβά φινιστρίνια,
ύστερα πηδάει σαν πρόσχαρο δελφίνι
στο τιμόνι,
στρέφει τρελά την πυξίδα,
ποθεί βαθιές θάλασσες…
Άραγε ποιο ασκί θάρρους
πότισε αυτόν τον ονειροπόλο
μια τέτοια δύναμη;
                 *
Έσχισα τ’ άνθη των γιασεμιών
να δω αν υπάρχουν σύνορα
πού τελειώνει το λευκό
και χάθηκα
στην απεραντοσύνη του.

Νίκος Δεληγιάννης  
ΜΙΚΡΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ
Εκδόσεις Ίδμων

Aχτίδα τόλμης

Η νύχτα έχει μια αχτίδα τόλμης στα χέρια της

καθώς μ’ αυτά χαϊδεύει τον μενεξεδένιο ουρανό

και τον σκεπάζει μ’ αστέρια.

Και με τα χρώματά της,

αρχίζοντας από τις κορυφές των βουνών,

εξαπλώνεται ορμητικά στις πόλεις.

Στην υδροστάλαχτη ανάσα της

παραδίδονται τα ποτάμια και οι θάλασσες.

Τα στήθη της ανασαίνουν

στους εύκαμπτους λόφους της μοναξιάς της.

Τα νερά πάνε,

τα νερά επιστρέφουν,

αυλακώνοντας τα σώματα

με το ηλιόφως,

με τη χάση του φεγγαριού,

αναταράζοντας τους σιωπηλούς κόσμους του βυθού,

τα βότσαλα που βρήκαν ένα μέρος να εναποθέσουν

τη λάμψη και τη στιλπνάδα τους

Φεγγοβολώντας μέσα στους αιώνες.

Νίκος Δεληγιάννης

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ

Εκδόσεις Ίδμων

                Ο ΔΡΟΜΟΣ

Ανατολή και Δύση, μία ευθεία

Σ’ αυτόν το δρόμο έμαθε ο ήλιος να περπατά

Να τοξοβολεί  με τα λαμπρά του βέλη

Να σκάβει σαν χρυσωρύχος τις καρδιές,

στα μυστικά τους για να βρει λίθους πολύτιμους

που σμιλεύτηκαν από πάθη αιώνων.

Ένα δρόμος που ο κόσμος καλωσορίζει τη μέρα

κι αποχαιρετά το φως της με την έλευση του σκότους∙

γεμάτος εκπλήξεις, αναστεναγμούς και χαμόγελα

ανθισμένα δέντρα και βροχή κίτρινων φύλλων,

τοπία που επιβίωσαν από τον λαίμαργο χρόνο

και παραδίδονται στον ορμητικό άνεμο

θεμελιώνοντας έναν ορίζοντα αιωνιότητας.

ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

ΚΟΦΤΕΡΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

Εκδόσεις Πνοές λόγου και τέχνης-Σειρά Επύλλιον

ΙΔΑΝΙΚΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ

Στων γυρισμών τον ανίλεο δρόμο
Με σάρκα στα πορνεία ριγμένη
βαδίζουν αδελφικά πιασμένοι
χίλιοι κολασμένοι
μύστες και θεοί...

Οι ποιητές τη νύχτα σαν πόρνες γυρνούν
στων αμαρτωλών ηδονών τα ερέβη,γυμνοί
και είναι των κολασμένων θεών εραστές 

άγγελοι του ουρανού χορευτές.

ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

Άγγελος πολιορκητής

Περασμένες εννιά  της  Κυριακής

Η μοναξιά  θυσιάζει το κορμί της.

Στα μάτια σου, το φως κουρσεύουν

οι άγγελοι,

πειρατές της αιωνιότητας.

Από το χαμόγελο σου κυλάει

το ποτάμι μιας ύπαρξης τόσο τρυφερής!

Αυτό το απόγευμα της Κυριακής

συνθλίβει το θόλο των ονείρων μου.

Διαμάντια της ζωής

που βούτηξαν στο χάος

κι από εκεί φεγγίζουν

με μυριάδες χρώματα.

Ποιο χρώμα όμως ν’ ασπαστείς;

Στον ουρανό διαγράφεται το τόξο του έρωτα σου,

μικρή κι αγαπημένη…

Εγώ βουλιάζω στα χρώματα της Κυριακής,

στα βάθη του δειλινού της.

Βαμμένος  την  πορφύρα

και τη μενεξεδένια του πανδαισία,

την πιο μελαγχολική.

Καθώς η μοναξιά θυσιάζει το κορμί της,

τελετουργώ στην αιωνιότητα, πλάι της

ως άγγελος - πειρατής,

πολιορκώντας την κάθε νύκτα.

Πέντε αισθήσεις

Ένας νέος  ήλιος,                                                    

μια άλλη μέρα.                                                

 Όμως δεν αλλάζει,                         

δεν πεθαίνει το φως.

Υπομένει μόνο στο χρόνο

να σβήνει αργά-αργά,

μέρα με τη μέρα.

         *

Δοκίμασα τη θάλασσα

σ’ ένα κομμάτι ξερό ψωμί,

ποτίζοντάς το με την αρμύρα της.

Όπως τα σώματα

σαν πλημμυρίζουν έρωτα

κι εγκαταλείπουν

την ξηρασία της ζωής τους.

            *

Ο ζωγράφος σήκωσε ψηλά το πινέλο

να σημαδέψει το κέντρο του καμβά…

Ένα πολύχρωμο δάκρυ να κυλήσει,

κάτω από τα μάτια

μιας παλιάς προσωπογραφίας.

              *

                         

Της παρουσίας σου

είναι ο θησαυρός

π’ αναστατώνει την ύπαρξή μου.

Και σαν τον πειρατή

π’ εξερευνά

τον χάρτη των ματιών σου,

ιχνηλατώντας,

αποζητώ να αράξω εκεί,

στις όχθες της καρδιάς σου.

               *

Η αλήθεια κρύβεται

σ’ ένα άτολμο βλέμμα σου.

Ο χορός των αυλητρίδων

πάνω στα χείλη σου,

πιστοποιεί

την αδιάψευστη επιθυμία σου.